نقشه حمل و نقل (نیز: نقشه ترانزیت) یک  نقشه توپولوژی در قالب یک طرحواره است که برای نشان دادن مسیر و ایستگاه های درون یک سیستم حمل و نقل عمومی به کار می رود. این سیستم می تواند خطوط اتوبوس رانی، تراموا، سامانه حمل و نقل پرسرعت، ترابری ریلی و یا خطوط کشتی رانی و مانند آن باشد. اجزای اصلی در نقشه حمل و نقل با رنگهای کدبندی شده مشخص می شوند که هر رنگ یک خط یا سرویس خاص را نشان می دهد و شکل های خاصی نیز برای مشخص کردن ایستگاها و یا توقفگاهها به کار می روند.

نقشه های حمل و نقل را می توان در سکوی سوار شدن به وسایل نقلیه حمل و نقل عمومی یا محل نصب جدول زمانی آنها دید یا این که به صورت یک نقشه چاپی یا الکترونیکی مستقل در اختیار کابران قرار می گیرد.

برخلاف نقشه های معمولی، نقشه های حمل و نقل فاقد دقت زیاد جغرافیایی هستند. در عوض، از خطوط مستقیم و دارای زاویه ثابت در این نقشه های استفاده می شود و فاصله های بین ایستگاهها ثابت در نظر گرفته می شود.   

تاریخچه

نقشه های ترانزیت اولیه ابتدا شبیه نقشه های جغرافیایی بودند امام نقشه های انتزاعی خطوط حمل و نقل کم کم مورد توجه قرار گرفتند. در سال   1908 نقشه ای انتزاعی از متروی لندن (خط ناحیه متروی لندن) ترسیم شد اما قطعاً نمونه های دیگری هم در اروپا و آمریکا وجود داشت.  

عناصر

نقشه ترانیزیت میامی

هدف اصلی تولید نقشه ترانزیت، کمک به مسافران به ویژه مسافران ناآشنا به یک ناحیه یا سیستم حمل و نقل است. این نقشه ها به مسافر در رفتن بین دو نقطه کمک می کند که ممکن است مستقیم یا نیازمند تغییر وسیله نقلیه عمومی باشد. نقشه ترانزیت از نمادها برای نشان دادن خطوط و ایستگاه های انتقالی و همچنین به عنوان یک سیستم جغرافیایی شناسایی کننده استفاده می کند. همزمان نقشه ترانزیت باید ساده باقی بماند.  

وضعیت نقشه های ترانزیت

برخی از نقشه های ترانزیت از جمله مواردی مرتبط با حمل و نقل در  نیویورک، واشنگتن d. C.، بوستون، مونترال و دنور، برای وارد کردن بارهای محلی بازطراحی شده اند.  

همچنین نگاه کنید

یادداشت